"It shall be a jubilee for you; each one of you is to return to his family property" (Leviticus 25:10 NIV)

Beloved Brothers and Sisters:

According to the Book of Ecclesiastes (3:1 and 11) "There is a time for everything ... He has made everything beautiful in its time."

We as Ecclesial Communities also have our history according to the will of God.

The first missionaries came to what is now Mindanao and Sulu in 1596. And on September 8, 1597, the first Church built by the first Christian Community formed in the village of Butuan was solemnly blest.

This signals the start of the systematic evangelization throughout the length and breadth of Mindanao and Sulu.

Since September 8 is the feast of the Nativity of the Blessed Virgin Mary we kind of entrusted this work to the protection of Mary. Since then, we have grown under the mantle of her motherly love.

Jesuit and Recollect Missionaries from Spain steered us in the faith which God made to grow in us.

We were debilitated during the Revolution.

In subsequent years a few families remained faithful to keep alive the faith of the Church which had become orphaned of her shepherds.

Slowly they resurrected the Community of the Faithful who since the ensuing years were being ministered to by new missionaries who also came from other countries.

And slowly our Church became strong again.

To acknowledge our maturity as Church, the Holy Father in 1910 made us a Local Church or Diocese. For the seat of the first Bishop, the Holy Father chose the City of Zamboanga.

Other local churches or dioceses were created: Cagayan de Oro in 1933, Surigao in 1939, and after the Second World War the others followed. (Ozamis was made a diocese in 1971.)

Today there are 21 local churches in Mindanao and Sulu.

These local churches are enfleshed or incarnate in the various Basic Ecclesial Communities in the cities and towns, in the barrios and villages, successors all of the first Christian Community, the one of Butuan.

We are now celebrating the Great Jubilee of the Year 2000, a Year of Joy, a Year of Grace.

In the Gospel our Lord is pictured as anointed by the Spirit to "to proclaim the year of the Lord's favor (Jubilee)."

According to the Scriptures the Year of Jubilee is a time when consolation is offered those who are suffering, freedom is given to captives, the good news is preached to the poor, sins are forgiven, the earth is made to rest, the people are to go back to their ancestral lands, and the new time of salvation of God is inaugurated (cfr. Leviticus 25:8-17).

Accordingly we have agreed that it is not enough to celebrate this year of grace as if no lasting effect has been achieved.

Let us make of this a time of grace, a time most of all of a deeper evangelization.

Hence, our priests have arranged activities which will make this Jubilee meaningful.

These include the remembering of our historical pasts as communities of the faithful in our respective places.

Let us remember those who have served us in our faith, those who have made us grow, their teachings, the ways they employed.

This is needed for us to understand and accept what we are as Church.

These also include an envisioning of how we are to continue to live this great gift of grace which is our faith.

So that we can also leave this behind for those who will come after us.

To remember - To envision: It is our hope that from this we can attain our vision of the Kingdom.

Like a new Pentecost in our respective Basic Ecclesial Communities, our young shall see visions whilst our old people will dream dreams (cfr. Acts 2:17).

During this year of Jubilee the Dioceses are undertaking various activities of evangelization according to the creative group discernment among the respective bishops, priests, and people.

Importance should be given to the healing of the Body of Christ.

Through these activities we can put into effect what the Scriptures have written about the Jubilee: "For it is a jubilee and is to be holy for you" (Leviticus 25).

We, your bishops and your priests also need the graces of the Jubilee.

Hence we have decided to make the distinctive sign of the Jubilee which is the pilgrimage to the site where the First Christian Community in Mindanao was created, namely Butuan City.

Through this we hope to imbibe again the values and virtues which made our ancestors strong in the faith.

In this way we also symbolize our own coming home to the house of the Father in this Great Jubilee.

One with you in the journey of salvation,

Your Pastors

"Panahon niining tuiga ... bisag kinsa ... mopauli sa iyang banay" (Levitico 25:12)

Binati nga kaigsuonan:

Sumala sa Ecclesiastes (3:1 ug 11) "Ang tanan mahitabo sa panahon nga gitagal sa Dios. Nagtagal siyag panahon alang sa tanan."

Kita isip mga Gagmang Simbahanong Pundok may kasaysayan sumala sa pagbuot sa Dios.

Nangabot ang unang mga misyonero nganhi sa atong kayutaan sa Mindanao ug Sulu sa tuig 1596. Ug sa Septiembre 8, 1597, gipanalanginan sa solemne nga paagi ang unang simbahan didto sa balangay sa Butuan.

Nagtimaan kadto sa sinugdanan sa sistematiko nga pagsangyaw sa Ebanghelyo sa kapupod-an sa Mindanao ug Sulu.

Kay ang Septiembre 8 adlaw man nga natawhan sa Mahal nga Birhen ato kintang gitugyan kining maong buhat ngadto sa pagpanalipod ni Maria. Sukad niadto nagtubo kita uban sa iyang inahanon nga pagpangga.

Mga misyonerong Jesuita ug Recoleto gikan sa España nag-agak kanato sa pagtuo nga gipatubo sa Dios dinha kanato.

Napiangan kita sa panahon sa rebolusyon.

Apan sa sunod nga katuigan pipila ka kabanayan nagpabilin nga nagpabuhi sa Simbahan nga nailo sa mga magbalantay.

Hinayhinay nila nga gipabarog pag-usab ang mga Pundok sa mga Matuuhon nga sukad sa misunod nga mga tuig giagak na sa bag-ong mga misyonero nga mga langyaw gihapon.

Ug nagmakusganon pag-usab ang Simbahan.

Agi ug pag-ila nga hamtong na kita isip simbahan, sa tuig 1910 gihimo kita sa Santo Papa nga usa ka Diosesis, nga nanukad sa Dakbayan sa Zamboanga.

Misunod pagkahimo ang uban pang mga lokal nga simbahan, ang Cagayan de Oro sa 1933, ang Surigao sa 1939. Ang Ozamis nahimong diosesis sa tuig 1971.

Karon aduna nay 21 ka mga lokal nga simbahan dinhi sa Mindanao ug Sulu.

Kining mga lokal nga simbahan gilawas sa nagkalainlaing mga Gagmayng Simbahanong Katilingban sa kadakbayanan ug kalungsoran, sa kabalangayan ug kapurokan, mga manununod sa unang Kristohanong Katilingban, ang sa Butuan.

Karon nagasaulog kita sa Dakong Jubileo sa Tuig 2000, tuig sa Kalipay, tuig sa Grasya.

Sa Ebanghelyo gihulagway ang Ginoo nga gidihogan sa Espiritu ug gipadala aron "Pagpahibalo sa Tuig sa Kalipay".

Ang Jubileo kon Tuig sa Kalipay panahon nga pagalipayon kadtong mga nanag-antos, palingkawason kadtong mga gibilanggo, hatagan ug paglaom ang mga kabos, pasayluon ang kasal-anan, papahulayon ang yuta aron matambok, pabalikon sa ilang yutang natawhan ang katawhan, ug pagasugdan ang bag-ong panahon sa kaluwasan sa Dios (cfr. Levitico 25:8-17).

Among nahukman nga dili igo nga magsaulog kita niini nga morag walay malungtaron nga sangputanan, nga morag wala lamay nahitabo.

Himuon kini nato nga panahon sa grasya ug sa lawom nga pagsangyaw sa ebanghelyo.

Busa naghan-ay kami ug kalihokan nga maoy maghimong makahuluganon niining Jubileo.

Nag-apil kini ug mga paghandum sa kasaysayan isip mga pundok nga matuuhon dinha sa atong mga isigkadapit (GSK, Parokya, Diosesis).

Handumon nato ang mga nag-alagad kanato sa pagtuo, ang mga nagpalambo kanato, ang ilang gitudlo kanato, ang mga paagi nga ilang gigamit.

Gikinahanglan kini aron makasabot kita ug makadawat sa atong pagkakita isip Simbahan.

Nag-apil usab kini sa paglarawan unsaon nato pagpadayon pagkinabuhi kining dakong grasya sa atong pagtuo.

Aron ato usab nga ikabilin sa umaabot nga kaliwatan.

Paghandum - Paglarawan: Gikan niini mabatonan unta nato ang bag-ong kadasig sa pagkab-ot sa atong Handurawan sa Gingharian.

Sama og bag-o nga Pentekostes ang atong mga batan-on makakita unta ug mga panan-awon samtang ang atong mga tigulang magdamgo untag mga damgo (cfr. Buhat 2:17).

Sulod niining tuig sa Jubileo naghimo ang mga diosesis ug nagkalainlaing kalihokan sa Ebanghelisasyon sumala sa mamugnaong panagsabutsabot sa isigkaka-obispohan, kaparian ug katawhan.

Hatagan ug pagkamahinungdanon dinhi ang pagpahiuli sa kapiskay nato isip Lawas ni Cristo.

Sa ingon niini ug pinaagi niining maong kalihokan matuman nato ang gilatid sa Balaang Kasulatan alang sa Tuig sa Kalipay kon Jubileo (Levitico 25).

Kami ang inyong kaobispohan ug kaparian nagkinahanglan usab sa mga grasya sa Jubileo.

Busa nakahukom kami paghimo sa ilhanan nga timaan sa Jubileo nga mao ang panawduaw ngadto sa Butuan, dapit diin namugna ang unang Kristuohanong Katilingban sa Mindanao.

Pinaagi niini among gilauman nga madimdim unta namo ang mga mithi ug diwa nga naghatag og kusog sa pagtuo sa atong katigulangan.

Sa ingon niini amo usab nga gipaila ang among kaugalingong pagpauli ngadto sa Balay sa Amahan niining Dakong Jubileo.

Kauban ninyo pagbaklay sa panaw sa kaluwasan,

Inyong mga Magbalantay