The Church in every age continues to preach the Gospel of Jesus Christ in many tongues (cf. Acts 2,5-11).

But the evangelization is not just a matter of geographic expansion but also a crossing of many cultural thresholds

Now, with the communications evolution in full swing, the Church stands unmistakably at another decisive gateway.

Today, therefore, we should reflect on the subject: "Internet: A New Forum for Proclaiming the Gospel".

A new "forum" understood in the ancient Roman sense of that public space where politics and business were transacted, where religious duties were fulfilled where much of the social life of the city took place, and where the best and the worst of human nature was on display.

A crowded and bustling urban space, which both reflect the surrounding culture and creates a culture of its own.

This is true of cyberspace, which is as it were a new frontier opening up at the beginning of this new millennium.

Like the new frontiers of other times, this is a summons to the great adventure of using its potential to proclaim the Gospel message to follow the Lord's command to "put out into the deep": Duc in altum! (Lk 5,4).

The Internet can offer magnificent opportunities for evangelization if used with competence and a clear awareness of its strengths and weaknesses.

It is important, therefore, that the Christian community think of very practical ways of helping those who first make contact through the Internet to move from the virtual world of cyberspace to the real world of Christian community.

Christian living calls for continuing instruction and catechesis, and this is the area in which the Internet can provide excellent help.

There already exist on the Net countless sources of information, documentation and education about the Church, her history and tradition, her doctrine and her engagement in every field in all parts of the world.

While the Internet can never replace that profound experience of God which only the living, liturgical and sacramental life of the Church can offer, it can certainly provide a unique supplement and support in both preparing for the encounter with Christ in community, and sustaining the new believer in the journey of faith.

There are nevertheless certain necessary questions which arise in using the Internet in the cause of evangelization.

The Internet offers extensive knowledge, but it does not teach values. When values are disregarded, our very humanity is demeaned.

Despite its enormous potential for good, some of the degrading and damaging ways in which the Internet can be used are already obvious to all.

The fact that through the Internet people multiply their contacts in ways hitherto unthinkable opens up wonderful possibilities for spreading the Gospel.

But it is also true that electronically mediated relationships can never take the place of the direct human contact required for genuine evangelization, which always depends upon the personal witness of the one sent to evangelize (cf. Rom 10:14-15).

The Church believes the Internet can favor that culture of dialogue, participation, solidarity and reconciliation without which peace cannot flourish.

On this World Communications Day, I dare to summon the whole Church bravely to cross this new threshold, to put out into the deep of the Net, so that now as in the past the great engagement of the Gospel and culture may show to the world "the glory of God on the face of Christ" (2 Cor 4:6).

Sa matag yugto sa kasaysayan ang Simbahan nagpadayon pagwali sa Ebanghelyo ni Jesucristo sa nagkalainlaing nga mga pinulongan (cf. Buhat 2,5-11).

Apan ang pagsangyaw sa Ebanghelyo dili lamang pagpalapad og teritoryo kon dili pagtikang usab og daghang mga kulturanhon nga labanganan.

Karon, diha sa paglambo pag-ayo sa kahimanan sa pagpahibalo wa walay pagkasayop ang Simbahan nag-atubang na usab og laing ganghaan nga punô og mga sangputanan.

Busa karon mamalandong kita ubos sa dugokan: "Internet: Bag-ong Nataran kon Taboan Pagsangyaw sa Ebanghelyo."

Bag-ong Taboan (kon AGORA) nagpasasabot sa dapit diin kanhi ang katawhan magtagbo alang sa politika ug negosyo, diin ang mga kaakohan sa relihiyon gituman, diin gipahigayon ang kalihokan sa katilingban, ug diin gipadayag ang pinakanindot ug ang pinakalaksot sa kahimtang ug kinaiya sa tawo.

Usa ka dapit diin naghuot ug nag-iyahay pagkurikuri ang usa’g usa, nga nagsalamin sa kultura sa palibot nga naglambo sa’g iyahang kaugalingon nga kultura.

Mao kini ang atong masulti mahitungod sa kalibotan sa cyberspace kon Lawâlawàan o Balingbalingan, bag-ong tabukunon nga utlanan nga gibuksan niining bag-o nga milenyo.

Sama sa kanhiay nga mga bag-ong latasunon, usa kini ka pagtawag ngadto sa dako nga adventure paggamit gikan niini sa makatabang pagpadangat sa Ebanghelyo ug sa ingon pagsunod sa sugo sa Ginuo pagpalawod pa gyod: Duc in altum! (Lk 5,4).

Ang Lawâlawàan makatanyag og nindot nga kahigayonan pagsangyaw sa Ebanghelyo kon hanas kini nga gigamit ug nag-amgo sa mga kalig-on ug mga kakulangon.

Busa mahinungdanon nga ang kristuhanong katilingban maghunahuna og maayong mga paagi pagtabang niadtong nahinagbo sa unang higayon diha sa kalibotan sa Lawâlawàan nga anaa lamang sa kalibotan sa pangisip aron pag-irog ngadto sa tinuod nga kalibotan sa kristuhanong katilingban.

Ang kristuhanon nga pagkinabuhi nagtawag og makanunayon nga pag-umol ug katekesis, ug dinhi niining dapita ang Lawâlawàan makatabang pag-ayo.

Sa Lawâlawàan anaa nay dili maihap nga tinobdan sa mga kasinatian, mga dokumento ug pagtulon-an mahitungod sa Simbahan, sa iyang kasaysayan ug tradisyon, iyang mga doktrina ug kalambigitan sa matag natad sa tanang dapit sa kalibotan.

Samtang ang Lawâlawàan dili gyod makailis sa lawom nga pagabation sa pakigtagbo sa Ginuo nga matanyag lamang sa buhi, liturhikanhon ug sakramentohanon nga kinabuhi sa Simbahan, makahatag gyod kini og talagsaon nga pagdugang ug pagpalig-on sa pagpaandam sa paghinagbo kang Cristo dinha sa katilingban ug pagtabang sa bag-ong magtutuo sa iyang panaw sa pagtuo.

Apan adunay mga gikinahanglan nga mga pangutana nga nagtumaw nga naggikan sa paggamit sa Lawâlawàan aron pagtabang sa pagsangyaw sa Ebanghelyo.

Ang Lawâlawàan nagtanyag og halapad nga kasinatian, apan wala kini nagtudlo og mga bili. Kon baliwalaon lamang ang mga bili, mithi og diwa, ang ato mismo nga kinaiya isip tawo nagkunhod.

Makita na gyod sa tanan karon nga bisan sa dakô kaayong matabang niini alang sa kaayohan, pipila ka mga makakubos ug makasamad nga mga paagi nga magamit sa Lawâlawàan.

Nga pinaagi sa Lawâlawàan napilopilo ang kahigayonan sa pagkahibalag sa katawhan sa usa’g usa, nagbukas kini og maayokaayong mga purohan alang sa pagsangyaw sa Ebanghelyo.

Apan tinuod usab nga ang pagkadugtong nga naggikan niining paagiha dili gyod makailis sa direkto nga pagkadugtong sa katawhan sa usa’g usa nga maoy gikinahanlan sa pagpadangat sa Ebanghelyo, nga nagdepende sa personal gyod nga pagsaksi sa nagsangyaw (cf. Rom 10:14-15).

Ang Simbahan nagtuo nga ang Lawâlawàan maayo alang sa paglambo sa kultura sa dialogo, pagtampo, pagkadugtong ug pakighiuli nga kon wala kini dili mulambo ang kalinaw.

Niining World Communications Day, mangahas ako pagtawag sa tibuok kalibotan nga simbahanon sa maisugon nga paglabang niining bag-o nga tikanganan, pagpalawod, ingno ta, sa Lawâlawàan, aron ingon sa kanhi ang dako nga pagkatandogay sa Ebanghelyo ug sa kultura magpakita sa kalibotan sa "himaya sa Dios diha sa nawong ni Cristo" (2 Cor 4:6).